Het Canal du Midi en de ronde sluis

Het Canal Royal du Languedoc : een immens karwei, een bouwwerk dat uniek is in de wereld !

Sinds 1997 is het Canal du Midi opgenomen in de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het getuigt van de ondernemingszin en de ingenieurskennis van het Frankrijk van de XVIIe eeuw.

Het Canal du Midi is het werk van Baron Pierre-Paul Riquet, een Franse ingenieur geboren in Béziers die zijn leven en zijn vermogen heeft gewijd aan de verwezenlijking van dit project. Zijn bedoeling is het graven van een kanaal dat de Atlantische Oceaan verbindt met de Middellandse Zee, om te zorgen dat de handelsschepen niet de gevaarlijke en dure route moeten blijven volgen doorheen de zeestraat van Gibraltar. In 1666, na zes jaar hardnekkige strijd tegen het alom heersende scepticisme ten overstaan van het project, zet Lodewijk de XIVe eindelijk zijn handtekening onder het Koninklijk bevelschrift dat Pierre-Paul Riquet de toestemming verleent om te starten met de aanleg van deze buitengewone waterweg.

De verwezenlijking ervan is een technisch huzarenstukje, met als grootste obstakel de waterschaarste op het deel van het traject dat afhelt richting Middellandse Zee : Pierre-Paul Riquet had de geniale inval om het water op te vangen van de rivieren die in de nabijheid van de waterscheidingslijn ontspringen maar in de richting van de Atlantische Oceaan vloeien, en om dit water via een nooit eerder vertoond systeem van draineerbuizen en stuwdammen af te voeren tot op de scheidingslijn vanwaar het zowel de Atlantische zijde als de zijde van de Middellandse Zee kan bevoorraden.

• In totaal is er 240 km kanaal gegraven tussen Toulouse en Sète, waarbij 7 miljoen kubieke meter aarde en rotsen werd verplaatst 
  
• 12.000 arbeiders waaronder 600 vrouwen werkten mee aan de aanleg 
  
• 328 bouwwerken werden gemaakt (bruggen, stuwdammen, sluizen, aquaducten, tunnels...) 
  
• 450.000 platanen en cypressen werden geplant langsheen de jaagpaden 
  
• De werken hebben 15 jaar geduurd, van 1666 tot 1681 ! Pierre-Paul Riquet heeft de inhuldiging van zijn meesterwerk echter niet mogen meemaken, hij overleed enkele maanden voordien
  
• Na de Revolutie werd het kanaal omgedoopt tot Canal du Midi

Met het graven van het "Canal du Rhône à Sète" in 1829 en van het "Canal latéral à la Garonne" in 1856, werden de laatste verbindingsstukken tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee aangelegd. 

Het Canal du Midi in het Agde van vandaag

De twee voornaamste functies van het kanaal zijn het riviertoerisme en de irrigatie van de omliggende landbouwgrond (300 miljoen m3/jaar).
Agde is de laatste halte op het kanaal voor het Etang de Thau en Sète.
Het is enerzijds een stopplaats, met zijn binnenhaven waar het oude "Hôtel de l'Administration du Canal" bewaard is gebleven, maar anderzijds is het ook een vertrekpunt waar allerlei soorten bootuitstapjes geboekt kunnen worden : huurboten, mini-cruises per passagiersschip naar het Etang de Thau of Béziers (halve of volledige dag), voor een tijdloze ontdekkingstocht door een even groen als rustgevend landschap.
Voor praktische informatie over het riviertoerisme : raadpleeg onze gids.
Het schaduwrijke en vredige jaagpad, stroomafwaarts en stroomopwaarts van de haven, is bovendien erg in trek bij wandelaars, joggers, fietsers en vissers.

De binnenhaven aan het kanaal
De binnenhaven is eenvoudigweg een verbreding van het kanaal juist voor de ronde sluis, en werd in de XVIIe eeuw uitgerust met het mooiste gebouw dat langs het kanaal werd neergezet : het Hôtel de l'Administration du Canal.
De haven bevat nog een aantal andere bouwwerken, die vandaag gesloten zijn : stallen, opslagplaatsen, een wachtpost, en één van de 5 kapellen die langs het Canal du Midi werden opgetrokken en waar een door de kanaaladministratie betaalde aalmoezenier was aangesteld.

De scheepswerven van Agde
Wegens het ontbreken van een binnenvaarttradite in de andere streken waar het kanaal doorheen trekt, is Agde de enige stad waar meteen vanaf de XVII eeuw vrachtschepen worden gebouwd. 
Verschillende goederen die doorgevoerd worden via de havens van Agde en Sète, komen aan langs het kanaal en brengen welvaart en rijkdom met zich mee : granen uit de Haut-Languedoc, koloniale producten aangevoerd uit Bordeaux, lakens uit de fabrieken van Carcassonne…

Al varend de streek en haar levenskunst ontdekken
Met een verbazend gemak slaagt men erin om de snelheid op het kanaal te beperken tot 6/8 km/h om de natuur langs de oevers niet te beschadigen.
Er is geen vergunning vereist om een schip te besturen. De verhuurder neemt de nodige tijd om u vertrouwd te maken met de basisprincipes (aanmeren, doorgang van de sluizen...)
Het varen wordt beperkt door de openingsuren van de sluizen maar is voor het overige helemaal vrij. Enkel in de winter is er een onderbreking van enkele weken. Bijkomende inlichtingen vindt u bij Voies Navigables de France : www.vnf.fr.
Cruisen doet u op het ritme van geïmproviseerde haltes waarbij u het erfgoed van de streek beter leert kennen : de natuur, de dorpen, de streekproducten…

[ Terug naar de top van de pagina ]

Contact - Partners - Groepen en seminars - Wettelijke bepalingen - Sitemap © Officiële website van het Toeristenbureau - Le Cap d'Agde - La cité d'Agde - Le Grau d'Agde - La Tamarissière Bulle d'accueil. Rond-point du Bon Accueil - BP 544 - F-34305 LE CAP D'AGDE Cedex Tel 04 67 01 04 04 - Fax 04 67 26 22 99